Thuis

Wilde weidebloemen en kruiden in onze tuin

24 juni 2019
Wilde weide bloemen en (on)kruidige planten in onze tuin

Een tuin vol groen, wilde weidebloemen en kruiden is echt mijn droom. Ik word echt niet gelukkig van tegen stenen aankijken. Vanuit onze zitkamer hebben we gelukkig uitzicht op een redelijk groene tuin. En omdat we op één huis van de hoek wonen, zien we ook de bomen die in de groenstrook staan naast onze huizen. De andere kant kijk ik liever niet op, want dan zie ik de huizen van onze achterburen.

Een makkelijke, praktische tuin graag

Ik heb geen groene vingers, laat ik dat even voorop stellen. Planten in potten gaan bij mij onherroepelijk hartstikke morsdood. Ook is het niet zo handig dat ik absoluut niet houd van vieze handen. Ik gruwel houd niet van vieze plakkerige handjes van kinderen, maar ook vieze handen van de tuin… nee liever niet. Nog een nadeel is het dat mijn lijf niet altijd meewerkt. Zwaar werk is niet aan mij besteed en er zijn weken dat ik niet in de tuin kan of wil werken. Een tuin moet dus wel een beetje gemakkelijk zijn. Zo hebben we het gras eruit gehaald, dat groeide toch niet op het noordoosten. Ook zat ik toen in een scootmobiel, dan zijn tegels een stuk praktischer.

We zorgden wel voor redelijk ruime borders en een extra stuk border die onze tuin insteekt. Dat is dan gelijk een mooie afscheiding naar de achterkant van de tuin en zien we de schuur niet zo. Niet zo handig is achteraf gezien dat er nu niet zo’n groot zwembad in kan. Maar die gaan toch altijd lek, dus who cares. Ik houd van vaste planten, zodat je niet elk jaar een vermogen kwijt bent aan leuke, schattige plantjes. Er stond al het één en ander en we hebben wat struiken en planten toegevoegd.

Wilde weidebloemen en kruiden in de tuin | een foto om de plaats en de namen van de planten te onthouden

Vaste planten

Ook ben ik dol op kruiden. Vooral lavendel, thijm en rozemarijn, want die doen het altijd goed én ze ruiken lekker. Twee jaar geleden kocht ik ook nog wat andere bloeiende, vast planten; zoals buphthalmum salicifolium, echinacea purpurea, eryngium planum en achillea millefolium.
Het is niet zo dat ik geweldig ben in het onthouden van namen hoor. Als geheugensteuntje neem ik een foto van de net geplaatste plantjes mét kaartjes erbij. Zo kan ik het tenminste onthouden. Niet alles leeft volgens mij nog, ik laat het altijd maar een beetje groeien. Ik vrees dat ik vorig jaar tijdens de droogte, ietwat te weinig water heb gegeven. Dom dom dom… Dit jaar ga ik hier beter op letten. Het liefst heb ik nog een waterton, zodat ik geen kostbaar kraanwater hoef te verspillen.

Wilde weidebloemen en ander soort

Van kleurige bloemen word ik ook vrolijk. Het tweede jaar dat we hier woonden strooide zaaide ik veel wilde weidebloemen zaadjes in de tuin. Dat kwam vanzelf op en groeide als een tierelier. Ik kon zo genieten van dat wilde pracht. Jammer genoeg is dat meestal maar één of twee-jarig, maar zo’n pakje kost niet enorm veel geld. Helaas is het vorig jaar niet gelukt. Ik zaaide wel, maar er kwam maar bitter weinig op. Achteraf had ik meer moeten sproeien – weer dom dom dom.
Alles wat je aandacht geeft, groeit.
Dit jaar heb ik niet gezaaid en de tuin ziet er een stuk saaier uit zo. Volgend jaar wil ik beter mijn best doen weer meer wilde weidebloemen en kruiden in onze tuin te hebben. Of zou ik het nu ook nog kunnen proberen?

Wilde weidebloemen gezaaid in een border

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply