Persoonlijk

De gevolgen van ziek zijn

5 juni 2019

In mijn eerste introductie blog schreef ik over mijn imperfecte lichaam. In dit tweede deel vertel ik meer over de gevolgen van ziek zijn.

Toen ik net ziek werd, was ik een hoopje ellende dat alleen pijn had en vermoeidheid voelde. Ik kon niet werken of mijn huishouden runnen, laat staan voor mijn jonge kinderen zorgen. Ik voelde mij ellendig en het duurde erg lang voordat er überhaupt een oorzaak gevonden werd. In de loop van de jaren ging ik (verplicht) langs bij een psychotherapeut, volgde een revalidatietraject en bezocht fysio’s en verschillende alternatieve therapeuten. In het begin lag de focus op de oorzaak vinden en beter worden, maar al snel leerde ik dat het niet zo makkelijk was.

Gevolgen van ziek zijn

Ziek zijn ben je nooit alleen. Ik ben gezond getrouwd en we kregen twee kinderen. Uiteraard was het leven toen ook niet perfect, maar ik kon werken in het basisonderwijs en we hadden het goed samen. En toen veranderde er van alles. Ik was ziek thuis met een kind van 5 jaar en één van net een jaar. Kleine kinderen hebben is soms al best zwaar, maar nu helemaal. Jeroen werkte ver weg en moest regelmatig naar huis komen. Van leuke dingen doen, was nauwelijks sprake. Er kwamen hulpmiddelen als een loopfiets en een scootmobiel. Het was in het begin letterlijk overleven.

Het uwv

Na een paar jaar kwam de gevreesde keuring van het UWV, ik kreeg zoals verwacht geen uitkering. Mijn salaris viel weg en we moesten het in de toekomst doen met één modaal salaris, in een tijdperk waar dubbele salarissen de norm zijn. Gelukkig kreeg ik eerst nog een WW uitkering.
In het begin waren we teleurgesteld. Zelfs boos om het onrecht. Maar in plaats van vechten of huilen in een hoekje, vormden zich een alternatief plan in ons hoofd.

Verhuizen naar Almere

We woonden in het (duurdere) Hoofddorp en Jeroen werkte in Bilthoven. Dat was best een grote woon-werk afstand en we besloten te gaan verhuizen naar een goedkopere woning. Als we dichter bij het werk zouden wonen, zou dat helemaal win-win zijn.
Gelukkig zijn we altijd redelijk terughoudend geweest met het nemen van een hypotheek. De waarde van ons huis was door de crisis gedaald, maar gelukkig was onze hypotheek nog lager. (Anders waren we waarschijnlijk niet verhuisd).
In de aanloop naar de verkoop van ons huis, ruimden we al een hoop overtollige spullen op. Dat gaf in ieder geval wat lucht. Hoe minder spullen hoe beter!

We vonden een gezellig huis in een fijne straat in -jawel- Almere. Het huis was kleiner dan we hadden, 106 m2, maar het bleek ons precies te passen. Het grote voordeel was dat onze maandlasten drastisch verminderden. Het huis was goedkoper en de rente stond gelukkig laag. Een beetje mazzel hadden we wel verdiend, vonden wij.

Nu wonen we alweer 4 jaar in Almere en het bevalt prima. Ik ben nog steeds ziek en er zijn dagen of weken bij dat het niet zo goed gaat. Door mijn dieet (voor mijn alvleesklier) gaat het beter met mij. Ik kan weer veel meer lopen en we gaan er weer regelmatig op uit.
Dat de kinderen nu 13 en 8 jaar zijn, helpt ook enorm. Ze zijn redelijk zelfstandig en alhoewel grote kinderen andere uitdagingen met zich meebrengen, hoef ik mij niet meer heel fysiek met ze bezig te houden. Op dit moment heeft mijn gezin dus gelukkig minder last van de gevolgen van ziek zijn.

Over gelukkig gesproken: volgende keer vertel ik waarom deze blog Imperfect Gelukkig heet.

Loading Likes...

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Kliefje 7 juni 2019 at 07:36

    Prachtige foto van jou een dochterlief! <3

    • Reply Karin 7 juni 2019 at 15:05

      Het is ook zo’n fotogeniek kind 🙂

    Leave a Reply