Feel good

Gelukkiger met een kat | Aagje

19 juni 2019
Gelukkiger met een kat | imperfect gelukkig

Follow my blog with Bloglovin

Aagje is onze kat.
Niet zomaar een kat, maar ons allerliefste kat. Een kat waar we gelukkiger van worden.
Aagje is nu ruim negen jaar en we hebben haar sinds kitten. Een nicht van Jeroen had een Maine Coon poes en die raakte per ongeluk zwanger van een buurtkat. We hebben geen idee wie de vader is, maar Aagje is waarschijnlijk een Maine Coon / huiskat mixje. Maine Coons staan bekend om hun evenwichtige en lieve karakter en dit geldt zeker voor ons Aagje, liefkozend Aagje Fiedelknaagje genoemd.

Gelukkiger met kat | Aagje ligt lekker op haar dekentje

Kattentaal

Wij noemen haar wel eens ‘de meest geknuffelde kat van de wereld’.
De kinderen maar ook wij kunnen haast niet voorbij lopen zonder haar een aaitje te geven of een uitgebreide knuffelbeurt. Op z’n minst moeten we in ieder geval iets haar zeggen. Meestal vindt ze dat zelf ook fijn, dan krijgen we kopjes en wat likjes. Of ze kijkt ons aan met samen geknepen oogjes. Als ze er echt geen zin in heeft, dan staat ze op en loopt weg. Ik heb de kinderen geleerd haar dan met rust te laten. Ook als ze haar staart op een bepaalde manier zwiept, weet ik dat ze liever alleen is.

Aagje is dol op ons en wil het liefst dicht bij ons in de buurt zijn. Ze is geen schootkat, maar ze is wel altijd in de buurt. Tegen ons aan gekruld op de bank, op een dekentje of op een kussentje. Als ik boven op zolder dan volgt ze niet veel later. Ze gaat of op één van de stoelen liggen of óp mijn werk, wat uiteraard niet zo handig is. Als we gaan slapen, dan komt Aagje aangetrippeld. Meestal ligt ze bij één van de kinderen op het voeteneind. Bij Runar wil ze nog weleens op het kussen gaan liggen, maar daar wordt ze meestal weggeduwd.
Ook schattig is haar kattentaal als één van ons thuiskomt. Ze hoort het al ver van te voren, ze wordt alert, kijkt naar waar diegene binnen gaat komen en geeft een begroetend miauwtje. Als ze zin heeft, komt ze naar je toe met de staart omhoog.

Gelukkiger door een kat

Gelukkiger met een kat | tevreden toegeknepen oogjes

Wij zijn zeker gelukkiger door een kat. Aagje straalt altijd tevredenheid uit, niet geplaagd door stress, angst of zorgen. Een kat leeft volledig in het nu. Ze is er altijd, of we nou blij zijn of verdrietig. Ze heeft zo’n heerlijk zachte vacht die zo lekker voelt om te aaien. En je kunt alles tegen haar zeggen, ze zal je geheimen niet verklappen. Ook geeft het zo’n gezellig, huiselijke sfeer om de kat zo lief te zien slapen in jouw buurt. Het schijnt bovendien dat katten stress kunnen verminderen.
Als je eens een slechte bui hebt, kijk dan naar de vele kattenfilmpjes op youtube of instagram. Geheid dat je je dan beter voelt. Ook ideaal om een kind af te leiden van boze buien, nukkig gedrag of zelfs van pijn.

Aagje is en blijft natuurlijk gewoon een poes en geen mens. Al willen wij mensen onze lievelingsdieren dikwijls menselijke eigenschappen toedichten, een poes wil gewoon poes zijn. Een poes heeft geen baasjes, een poes heeft personeel. Het is een bekend gezegde en het klopt maar mooi. Aagje gaat volledig haar eigen gang en komt niet als we roepen, fluiten of smeken. Enkel als daar een lekker hapje tegenover staat komt ze, dan wil ze nog wel een beetje rennen ook.

Naar de dierenarts

Een kat is er niet alleen om zelf gelukkiger van te worden. Wij zorgen ook goed voor Aagje. Gelukkig hoefde Aagje tot nu toe niet vaak naar de dierenarts. Gelukkig maar, want tripjes naar de dierenarts kunnen erg duur zijn. Buiten dat; het is schrikken als je lieve kat opeens ziek is. Stel dat het ernstig is?!
Drie maanden geleden was Aagje erg misselijk. Ze smakte met haar tong en at of dronk niet meer. Een injectie tegen de misselijkheid hielp, ze ging weer eten en drinken. De dag erna was ze weer helemaal beter. Wij waren erg blij, want het had net zo goed iets ernstigs kunnen zijn als nierfalen.

aagje heeft een abces -naar de dierenarts

Deze week stonden we weer bij de dierenarts. Dit keer zagen we van het weekend bij Aagje opeens een bult onder haar kin. Ze was niet echt zichzelf en ook at ze geen harde brokjes meer (wel zachtvoer). We wisten niet wat het was. Google vertelde dat het een tumor kon zijn of een abces. We waren bij de dierenarts best een beetje zenuwachtig, het zou echt vreselijk zijn als Aagje een tumor zou hebben. Het bleek slechts een abces te zijn. De dierenarts heeft eerst de vacht weggeschoren en het abces vakkundig opengemaakt en gespoeld. Met wat pijnstilling voelt Aagje zicht nu weer een hele poes.

Ik denk dat het bovenstaande verhaal ook geldt voor een hond. Of welk diertje dan ook.
Wij zelf zijn dus echt kattenmensen. En jij?

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply