Gezin

Eerste jaar middelbare school | een terugblik

5 juli 2019
havo schoolboeken

Een jaar geleden nam Olivia afscheid van de basisschool. Ze keek uit naar de middelbare school. Niks geen kleine kinderen meer om haar heen; een nieuwe grote fiets, een agenda uitzoeken en mooie schoolspullen kopen. Met vriendinnen naar school fietsen en heel volwassen aan tafels in de aula zitten tijdens de pauzes. Dat leek haar wel wat. We blikken terug naar haar eerste jaar middelbare school. Hoe was het echt?

nieuwe fiets en tas voor middelbare school

Echt alles is anders.
Het begint al bij alle boeken en werkschriften. Via de mail kreeg ik ergens eind juni een bericht dat ik / Olivia haar boeken voor het nieuwe schooljaar moest bestellen. Dit gaat bij ons allemaal via Iddink, een grote leverancier voor boeken, werkschriften en ander schoolmateriaal. De boeken en werkschriften zijn gratis bij onze school, de rest van de schoolspullen moet je betalen. We bestelden de juiste boeken en werkschriften, huurden een kluisje en kochten ook een rekenmachine. Ook al hebben we ongeveer 600 rekenmachines in huis (tik van manlief), het moest per se een bepaald type zijn. Ook wordt gevraagd of je de ouderbijdrage wilt betalen. Bij elkaar was dit rond de 255 euro.

De voorbereiding

In augustus kwamen alle bestelde spullen binnen in een grote doos. Het was echt heel leuk om al die boeken in te zien. Olivia doet de HAVO, net als ik ooit deed. De boeken riepen dus een boel herinneringen bij mij op. Vooral Frans vond ik persoonlijk leuk om in te kijken, een vak wat ik erg tof vond. Mais oui. Olivia vond het allemaal maar overweldigend. Zoveel boeken en schriften…wat is nu wat? En wiskunde zag er wel heel ingewikkeld uit.

frans boek middelbare school havo
wiskunde havo 1

Het eerste jaar middelbare school

De eerste weken waren spannend en vermoeiend. Nieuwe klasgenoten, nieuwe vakken, veel docenten in plaats van één. Zoveel indrukken die de kinderen opdoen. Alleen al de weg leren kennen in een groot gebouw kost een tijdje. Gelukkig hoefde ze het niet alleen te doen; een vriendinnetje van de basisschool ging ook mee en binnen de kortste keren had ze nieuwe vriendinnen erbij gemaakt.

Olivia is een kind dat graag alles van te voren duidelijk heeft. Een tikkie controle freak zit wel in haar (en dat heeft ze van niemand vreemd, ahum). Aangezien alles nieuw en anders is, wist Olivia soms niet wat ze kon verwachten. En het kan veel onrust geven als dingen dus niet duidelijk zijn.
In het begin werkte de rooster app niet goed bijvoorbeeld. Inloggen ging niet en dan kon ze haar rooster niet inzien. Dat kon wel op de pc, maar dat was wel een beetje omslachtig. De leerlingen kregen allemaal wel een inlogcode, maar bij velen werkte het niet goed de eerste twee weken. Dit schijnt standaard te zijn, maar als nieuwbakken brugpieper (en ouders) weet je dat natuurlijk niet.

Wat ook voor spanning zorgde; alle eerste keren. Toetsen, mondelingen en presentaties. De eerste toets… ook al zeg je 100x dat de docent niet meer gaat vragen dan ze hebben geoefend, haar perfectionisme zat in de weg. Haar eerste Franse mondeling ging hartstikke goed, maar vooraf dacht ze dat ze de enige was die het moeilijk vond. De rest kon vast heel goed Frans praten.
Ik oefende met haar de tekst (ze moest zich voorstellen) en ze kreeg dikke vette complimenten over haar uitspraak. Ook hoorde ze dat de rest het allemaal ook moeilijk en spannend vond. Hierna heb ik haar eigenlijk niet meer zo gehoord over zorgen voor toetsen en mondelingen.

Gevreesde presentaties

Het enige wat ze echt vreselijk vond (en nog steeds wel) zijn presentaties. En die worden nogal veel gedaan op school, elke periode moet ze er wel een paar doen. Het voor de klas spreken is natuurlijk al spannend, maar erger vond ze samenwerken met bepaalde klasgenoten. Soms mogen ze zelf kiezen met wie ze de presentaties voorbereiden, maar regelmatig worden de groepjes door de docent samengesteld. Als ze zelf mag kiezen, kiest ze altijd voor klasgenoten die hetzelfde werken als zij en dat gaat altijd goed. In het begin waren deze presentaties nog spannend, maar als ze goed voorbereid zijn dan is het beter te doen. Ze weet immers dat het goed zal gaan (de controle freak in haar hè).

Loslaten

Maar niet alle leerlingen werken zoals zij dat graag wil. Sommige leerlingen willen niks, doen niks of vinden alles best. Het gaf zeker in het eerste half jaar stress bij Olivia, maar ik moet zeggen dat het de laatste maanden veel beter gaat. We hebben veel gesproken met haar over loslaten, accepteren van andere werkwijzen en het niet verantwoordelijk zijn / voelen voor wat een ander doet. Zij kan niet bepalen wat een ander doet, alleen hoe ze daar zelf mee om gaat.

Terugkijkend op het eerste jaar middelbare school heeft Olivia een grote lichamelijke en geestelijke groei doorgemaakt. Lichamelijk is ze flink gegroeid, ze is nu bijna net zo groot als ik. Zij heeft ook grote stappen gemaakt in haar denken. Ze kan beter relativeren en heeft haar perfectionisme ietwat losgelaten. We hopen volgend jaar deze lijn door te zetten.

Ze doet het ontzettend goed op de HAVO maar wat ons betreft is een kind wat lekker in haar vel zit duizend keer belangrijker. Hoe was het eerste jaar bij jullie of moet dat nog komen?

Loading Likes...

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Ilona Wielinga 5 juli 2019 at 20:15

    Inmiddels studeer ik alweer een aantal jaar en ik moet eerlijk zeggen dat ik blij ben dat ik van de middelbare school verlost ben. Ik voelde me er nooit thuis gezien ik als ‘anders’ werd gezien; op m’n nieuwe school voel ik me gelukkig wel helemaal thuis.

    1
    • Reply Karin 6 juli 2019 at 15:58

      Wat naar Ilona! Dat zou echt geen kind/scholier moeten voelen op een school.
      Op deze middelbare school doen ze veel aan accepteren van ‘anders zijn’. Zo is er elk jaar een paarse (of was het nou roze?) vrijdag. Iedereen mag geheel uitgedost komen op school en vaak zijn er aantal “coming outs”. Maar goed, er zijn ook een paar docenten die echt anders zijn dan ‘de norm’, ook qua kleding. Olief vindt het helemaal leuk.
      Fijn dat je je nu wel thuis voelt!

    Leave a Reply