Vervolgverhaal

Dit is Lou- een minivakantie met de kinderen – deel 18

4 september 2020
Een minivakantie met de kinderen - Dit is Lou, vervolgverhaal deel 18

Lieve lezers: ook op mijn facebookpagina  deel ik de delen van het vervolgverhaal.
Volg mijn pagina op facebook dat je niks mist.

 Reageren en delen op je social media is heel fijn ♥
Nieuwe lezer? Deel 01 lees je hier.  Deel 17 lees je hier.

18. Een minivakantie met de kinderen

Lou genoot ervan dat haar kinderen weer om haar heen waren. Ze merkte nu pas hoe enorm ze hen had gemist, hoe stil het was zonder hen. Ze nam zich voor dit weekend zich niet te ergeren aan hun rotzooi of gekibbel.
Lou geeuwde. Ze had onrustig geslapen, omdat haar gesprek met Ivar constant in haar hoofd werd herhaald. Als ze dacht aan hoe hij probeerde haar te dwingen al een keuze te maken, werd ze witheet. En dat was niet bepaald bevorderlijk voor haar nachtrust, zodat ze voor haar gevoel de halve nacht had wakker gelegen. Ivar was geen nare vent, maar als hij iets wilde dan ging hij er ook 120% voor. Dominant, zou Linda zeggen. En dat klopte ook wel.

Nadat Ivar boos was weggelopen omdat de dingen niet geheel naar zijn zin gingen, waren de kinderen al snel thuis gekomen. Hij had gelukkig het moreel besef zijn boosheid niet te laten zien aan hun kinderen. Hij zei vrolijk gedag en er was geen fout woord over zijn lippen gekomen. Lou had het spel met hem meegespeeld, blij dat de kinderen niks meekregen van hun woordenwisseling.

‘Mam?’ 
Lou keek op en keek in het gezicht van haar zoon, die net wakker was geworden.
‘Wat gaan we vandaag doen?’
Lou glimlachte. ‘Ook goedemorgen. Deze ochtend doen we een beetje luieren en voor vanmiddag heb ik een verrassing voor jullie.’
‘Wat dan?!’
Lou schudde lachend haar hoofd. ‘Nee, dan is het geen verrassing meer.’
Otis keek een gezicht. ‘Ah nee mam, dat is echt te flauw. Toe, zeg!’
‘Nope.’ Lou veranderde van onderwerp. ‘Heb je goed geslapen op het zoldertje?’
Otis knikte. ‘Ja hoor, prima.’
Lou had een matras op de lage vide neergelegd, zodat Otis daar kon slapen. Bobbi had haar intrek genomen in de tweede slaapkamer, samen met haar twee weekendtassen vol kleding, spullen en drie paar schoenen. Lou had er alleen hoofdschuddend naar gekeken en niks gezegd. Bobbi was bijna 15 en dan waren kleding en schoenen een belangrijk gegeven in het leven.

Lou stond op en haalde de broodjes uit de oven en legde ze op het dienblad met wat ontbijtspullen. ‘Zullen we buiten eten? Het is vandaag superlekker weer.’
Otis maakte een kleine beweging met zijn hoofd.
Lou ging ervan uit dat hij ja bedoelde en wees op het blad. ‘Neem die maar mee naar buiten.’
Zelf nam ze een bak met de boter en beleg in haar ene hand en met haar vrije hand pakte ze een paar messen. Ze bracht het naar de kleine veranda, waarna ze weer naar binnen ging, een koffie voor zichzelf inschonk en voor Otis een glas yogi.
Buiten zonk ze op haar stoel neer. Otis had al een broodje gesmeerd, zelf belegde ze er één met pindakaas.
Niet veel later stak een slaperige Bobbi haar hoofd naar buiten, waarna ze weer naar binnen ging en vervolgens weer terugkwam met een glas thee.
‘Goedemorgen lieverd, lekker geslapen?’
Bobbi mompelde iets wat leek op een ja.  

Na het ontbijt deden ze boodschappen in het nabijgelegen dorpje. Lou liet de kinderen bepalen wat ze zouden gaan eten en liet ze ook wat lekkers uitzoeken. Met een paar tassen vol kwamen ze terug bij het chalet. ‘Het is maar goed dat ik zelf ook wat boodschappen heb uitgekozen, anders hadden we alleen maar chips, koek en cola gehad dit weekend,’ mompelde Lou. Meer tegen zichzelf dan tegen de kinderen. En voor deze keer vond ze het niet eens erg dat ze zoveel zooi had gekocht. Dit weekend zou ze beschouwen als een minivakantie voor haar en de kids. Gezond eten kon later wel weer.

Tegen 1 uur riep ze haar kinderen en vertelde hen dat ze hun zwemkleding aan moesten doen. ‘We gaan naar het meer.’
Otis sprong op. ‘Gaan we zwemmen?!’
‘Nee, we gaan schaatsen, vandaar die zwemkleding…. duh!’ Bobbi draaide met haar ogen.
Voor Otis hier boos op kon reageren, sprong Lou tussenbeide. ‘We zeggen gezellige dingen. Ga je nu omkleden, we lopen over 10 minuten naar het meer.’
Otis klom behendig het laddertje op naar de vide. 

‘Wat gaan we daar nou doen?’ vroeg Bobbi.
‘Schaatsen,’ antwoordde Lou.
Bobbi stak haar tong uit. ‘Heel grappig,’ zei ze sarcastisch.
‘Ja, dat vond ik ook toen jij het zei tegen je broer. Nou hop!’
Bobbi verdween mopperend in haar slaapkamer. Ook Lou kleedde zich om in haar bikini en trok een zomers jurkje eroverheen. Haar lange haren bond ze in een slordige knot bovenop haar hoofd. Toen ze uit haar kamer kwam, stond Otis al ongeduldig buiten te wachten.
‘Wat duurt het toch altijd lang bij jullie…’
Lou grinnikte. ‘Meneertje ongeduld. We gaan zo.’ Ze gaf hem een handdoek aan. Haar eigen handdoek zat in haar grote strandtas samen met nog meer spullen die een moeder meenam naar een strandje. Toen Bobbi verscheen gaf ze haar ook een handdoek en konden ze vertrekken.

Op het strandje had Otis al een plek uitgezocht en wilde het water al in spurten, toen Lou hem riep.
‘Wacht Otis, we gaan daar heen.’
De kinderen volgde haar uitgestoken arm naar een clubje mensen die bij de rand van het water stonden te wachten.
‘Gaan we suppen!?’ riep Bobbi uit. ‘Wat ontzettend vet!’  Enthousiast liep ze mee met haar moeder.
‘Wat is suppen?’ vroeg Otis.
Bobbi wees op de supboarden die klaar lagen in het zand. ‘Een mix tussen kanoën en surfen. Je staat op een supboard en dan moet je peddelen.’
Het gezicht van Otis klaarde op. ‘Aaaaah, das echt vet.’
Ze voegden zich bij het kleine clubje mensen, voornamelijk jongeren en een enkele ouder. Bij de supboards stond een jongeman die Lou herkende van het terras. Blijkbaar deed hij meer dan alleen bedienen. Met zijn lichtbruine huid en donkere ogen en krullen zag hij geweldig goed uit. Een aantal meisjes stonden dan ook als kleine bakvissen om hem heen, zag Lou grinnikend. Ook haar eigen dochter leek hem bewonderend in zich op te nemen.
Lou stapte op de jongen af. ‘Hai. Jij bent de leraar? Ik heb mijn kinderen opgegeven voor de les van vandaag.’
De jongen kruiste de namen van Bobbi en Otis aan.
Na een klein tijdje leek de groep compleet en begon de jongen aan zijn uitleg.
‘Goedemiddag, mijn naam is Orlando en we gaan vandaag leren hoe je kunt suppen.’
Orlando vroeg een aantal dingen en deed op het droge voor hoe zijn leerlingen moesten staan op het board.

Lou zag dat haar kinderen geboeid luisterden, dus zij draaide zich om en begaf zich naar het terras. Dit komende uur zou zij zich heerlijk terugtrekken met een goed boek en glas koude ijsthee. 

Een minivakantie met de kinderen - Dit is Lou, vervolgverhaal deel 18

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply