Vervolgverhaal

Dit is Lou | deel 14 – op blote voeten

7 augustus 2020
Dit is Lou- deel 14 vervolgverhaal- op blote voeten

Lieve lezers: ook op mijn facebookpagina  deel ik vanaf nu de delen van het vervolgverhaal, velen gaven aan het prettiger daar te lezen en niet te hoeven doorlinken naar hier (de meeste lezers komen vanaf facebook).
Volg mijn pagina op facebook dat je niks mist.

 Reageren en delen op je social media is heel fijn ♥
Nieuwe lezer? Deel 01 lees je hier.  Deel 13 lees je hier.

14. Op blote voeten

Abrupt stond Lou op en zette voor zichzelf een kop sterke koffie, iets waar ze op dit moment behoefte aan had. Waar ze géén behoefte aan had, was nadenken over de situatie met Ivar. Ze wist dat ze op een dag een beslissing moest nemen, maar voor nu bleef ze heel graag met haar hoofd in het zand verstopt.
Haar maag liet knorrend merken dat ze trek had. Het stuk taart in het eetcafé had haar lange tijd een verzadigd gevoel gegeven, maar nu had ze zin in een broodje. Ze smeerde twee boterhammen met kaas, sneed ze doormidden en schonk de koffie, die ondertussen klaar was, in een mok. 

Lou besloot buiten haar lunch op te eten, maar eerst mailde ze het artikel over moestuinieren dat ze klaar had en de foto’s naar Debbie. Hierna klapte ze haar laptop dicht, pakte haar lunch, haar telefoon -die ondertussen ook op het wifi-netwerk was ingelogd- en verliet het chalet. Buiten liep ze op blote voeten naar het bankje op dat uitkeek over een prachtig stuk natuur achter het park. Het frisse gras voelde fijn aan haar voeten. Lou hield ervan om op blote voeten te lopen, het gaf haar een gevoel van vrijheid. Ze had geluk; vandaag graasde een kudde schapen op het weilandje. 

Met haar telefoon maakte ze een foto van de schapen en stuurde die naar de groepsapp die ze had aangemaakt met haar kinderen. Ze hadden beloofd elkaar elke dag in ieder geval op een manier contact te maken. Of het nou een belletje, een foto of een kort berichtje was, dat maakte niet uit. Ze wilde deze middag nog een filmpje maken van het chalet en de tuin, zodat de kinderen wisten waar ze het aankomende weekend zouden slapen.

– Alles gaat goed. Kijk eens wat een gezellig gezelschap <3.  XO  

Lou at met smaak haar boterhammen en sipte van de koffie. Ze snoof de heldere lucht diep naar binnen. Misschien had ze gewoon teveel trek, maar de lunch leek haar hier in de buitenlucht een stuk beter te smaken dan thuis, terwijl het dezelfde simpele boterham als thuis was. Ze had voor de eerste dagen wat boodschappen meegenomen, zodat ze een paar simpele maaltijden kon maken. Net als vroeger op de camping; salade, krieltjes, macaroni. Aangezien ze alleen was, had ze ook niet veel nodig. Binnenkort zou ze de boodschappen doen, maar dan moest ze eerst kijken wat er voor potten en pannen in de keuken stonden.

Een bliepje uit haar telefoon waarschuwde haar dat er een appje was binnengekomen.

Hoi. Heerlijke plek hè? Ik snap ook niet waarom ik er niet meer zo vaak kom. Maar geniet jij er maar van, ook al is het misschien lastig op sommige momenten.

Al snel verschenen nog meer appjes.

Je artikel is binnen.Hartelijk dank. Morgen om 10 uur staat de zoom meeting gepland ; we gaan het hebben over het kerstnummer 🙂
– Oh ja… ik kreeg op mijn kop van mijn broer… sorry… ik dacht dat ik je het verteld had. Het park is dus van mijn broer Hugo, die het kortgeleden heeft gekocht. Je kan bij hem altijd terecht als er iets is.

Lou grinnikte. Debbie was een kei in plannen en organiseren als het ging om haar grote liefde; het blad Jade. Maar privé kon ze verbazend genoeg behoorlijk chaotisch zijn.
Kerst, verzuchtte Lou. Dat was nog een half jaar weg en de weersverwachtingen voorspelden de komende dagen warme, zonnige dagen. Het was lastig voor te stellen dat over zes maanden men weer gezellig rondom de kerstboom of de openhaard zat en kerst vierde. In een half jaar tijd kon er een hoop gebeuren. Zou ze dit jaar weer met Ivar en de kinderen gezamenlijk kerst vieren? Lou schudde haar hoofd. Waarom had Ivar echt alles zo gruwelijk verpest, vroeg ze zich voor de zoveelste keer kribbig af.

Snel typte Lou een antwoord terug.
Morgen ben ik om 10 uur online. Ik moet mijn interview met de actrice nog redigeren en dan stuur ik die ook op.
Bedankt voor alles!!

Tijdens het typen kreeg ze van iemand anders een berichtje. Van Linda, zag Lou in een flits. Ze opende het berichtje.

Hai schat. Hoe is het nu met je? Vind je het een leuk idee als ik woensdag langskom?

Lou veerde verheugd op. Een ouderwetse vriendinnenmiddag/avond was precies wat ze nodig had.

-JAAAA. Gezellig!! Het is hier echt heel mooi.

Lou had echt zin in om haar vriendin weer te zien. De afgelopen dagen had ze haar alleen maar kort gesproken om haar te vertellen over de ellende met Ivar. Aangezien ze die dagen eigenlijk alleen maar kon huilen, dacht Lou niet dat Linda alles had begrepen wat ze had gezegd. Ze kon het natuurlijk wel raden, aangezien Lou haar verhaal eerder had gedeeld via de whatsapp.
Hoe zou het nu met Linda gaan? Lou voelde zich even een slechte vriendin… ze was zo opgegegaan in haar eigen zooi, dat ze vergeten was te vragen hoe het met Linda ging. Zij had ook de nodige portie ellende achter de rug.
Lekker stel zijn we, dacht Lou sarcastisch. Allebei dachten ze zeker te zijn van een gelukkige toekomst. Hoe opeens het leven geheel op de kop kon komen te staan…

Volgende week vrijdag een nieuwe aflevering van het vervolgverhaal. Tot dan, fijn weekend. (vergeet niet naar mijn facebookpagina te gaan. xo)

Dit is Lou- deel 14 vervolgverhaal- op blote voeten

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply