Vervolgverhaal

Dit is Lou – deel 08 – vervolgverhaal

6 juli 2020
Dit is Lou- deel 08- feelgood vervolgverhaal

Lieve lezers: ook op mijn facebookpagina  deel ik vanaf nu de delen van het vervolgverhaal, velen gaven aan het prettiger daar te lezen en niet te hoeven doorlinken naar hier (de meeste lezers komen vanaf facebook).
Volg mijn pagina op facebook dat je niks mist.

 Reageren en delen op je social media is heel fijn ♥
Nieuwe lezer? Deel 01 lees je hier.  Deel 07 lees je hier.

08

‘Iev? Je maakt mij bang…’ Lou keek in verwarring naar haar man. Wat moest hij haar dan in hemelsnaam vertellen. Had hij schulden? Was hij aan iets verslaafd? Ze had tot een paar dagen geleden helemaal niks aan hem gemerkt.
Ivar stond met zijn rug naar haar toe. ‘Ik… ik vind het heel erg je dit te vertellen…’
Lou’s maag kromp ineen. Hij klonk echt totaal niet alsof hij het over een probleem met een zakelijke klant had. Kijkend naar haar man die nog nu met zijn handen achter zijn hoofd stilstond, werd de knoop in haar maag strakker. Ivar keek vertwijfeld naar het plafond, waarna hij zijn handen liet zakken en zich langzaam naar haar toe draaide.

 ‘Ik… ik ben verliefd geworden op iemand.’ Zijn ogen ontweken haar blik.
Voor een ogenblik leek alles vertraagd te gaan. Haar hersenen registreerde de woorden, waarna de boodschap doordrong tot in de rest van haar lichaam. Een ijskoude windvlaag nam pijnlijk bezit van haar hart en benam haar alle adem. 
‘Alleen verliefd of gaat het verder?’  Haar stem klonk zacht en iel. Lou kon de woorden die hij net had uitgesproken niet geloven. Hoe bedoelde hij verliefd op een ander? Zij hadden een goed huwelijk, dan werd je niet verliefd!

Ivar streek weer met zijn handen door zijn haar en hief zijn handen verontschuldigend op. ‘Het gaat verder dan alleen verliefdheid. Ik wilde het niet, Lou. Echt, ik weet dat het als een slap excuus klinkt, maar het gebeurde gewoon.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Het spijt me.’
‘Niks gebeurt gewoon! Jíj hebt het laten gebeuren!’ Lou omarmde de boosheid die het overnam van haar pijn. Alles was beter dan pijn.
Ivar maakte een gefrustreerd gebaar.
Lou kneep haar ogen samen tot een streep. ‘Hoe lang is dit al gaande?’
Zijn blauwe ogen ontweken haar strakke blik. De stilte was oorverdovend. 

‘Een paar maanden,’ zei hij uiteindelijk.
Lou vocht tegen de tranen die opkwamen achter haar ogen. Boos wreef ze in haar ogen. ‘Dus je duikt het bed in van een ander en komt ‘s avonds gezellig weer naast mij liggen? Of tegen mij aan. Je had er ook geen enkele moeite mee met mij seks te hebben,’ voegde ze er sarcastisch aan toe.
Met een venijnig genoegen zag ze dat Ivar in ieder geval het fatsoen had om te blozen.
‘Toe Lou…’ Ivar keek haar ongemakkelijk aan. ‘Het is niet zo dat ik niet meer van jou houdt. Dat maakt het ook allemaal zo ingewikkeld.’

‘Aaaah, dus voor jóu is het moeilijk, arme ziel!’ Lou spuwde de woorden voor zijn voeten. Hoe durfde hij medelijden met zichzelf te hebben. 
Haar benen voelden zo slap dat ze weer ging zitten op haar stoel, voordat ze als een lappenpop op de grond zou neerstorten. Hun haast onaangeraakte diner stond nog treurig op tafel. Ze zette haar ellebogen op tafel en sloeg haar handen voor haar gezicht. In wat voor ellende was ze in hemelsnaam beland? 
‘En nu?’ vroeg ze zacht.
Ivar blies hoorbaar uit. ‘Je moet nog iets weten.’

Weer die ijskoude vlaag in haar buik. Lou keek op naar Ivar. Zijn blauwe ogen stonden somber in zijn gezicht. Ze kende hem goed genoeg om te zien dat hij op dit moment ook leed, maar ze schoof die wetenschap ter zijde. Hij had andere keuzes kunnen en moeten maken de afgelopen maanden.Ivar schraapte zijn keel. ‘Ze… ze is zwanger.’
Lou hief met een ruk haar hoofd op en keek hem verbijsterd aan. ‘Zwanger?’
Ivar knikte enkel.
Beelden van enkele dagen geleden doemden op in haar hoofd en als in een ontknoping van een film zag Lou de vrouw over wie Ivar had had.
‘Die zwangere vrouw op die hoge hakken van laatst. Zij is het.’
Het was geen vraag, maar een constatering.
Ivar zei niks.
‘Nou, dit duurt dus langer dan een paar maanden,’ merkte Lou wrang op. ‘Moest je het nu wel vertellen omdat ze bijna gaat bevallen?

In alle hevigheid kwam het besef binnen dat haar man een kind kreeg met zijn minnares. Ze had altijd gedacht dat ze een geweldig huwelijk had, hoe onjuist had ze het kunnen hebben. De knoop in haar maag werd steeds strakker en duwde haar maaginhoud omhoog. Een golf van misselijkheid walste door haar buik naar boven naar haar slokdarm. Net op tijd bereikte ze het toilet om daar haar weinige avondeten in achter te laten. Trillend en huilend zat ze op de vloer voor het toilet.
Voor haar gezicht verscheen een hand met een beker water. Lou nam de beker aan en spoelde haar mond. Ivar gaf haar ook een natte doek aan.
‘Verdomme Iev, hoe kon je dit ons aandoen…
Lou keek naar het bedrukte gezicht van Ivar. ‘Ik heb er een potje van gemaakt.’ Weer haalde hij zijn hand gefrustreerd door zijn haren.
Hij hielp haar toen ze moeizaam overeind kwam van de tegelvloer. Voor een moment leunde Lou tegen zijn borst, zijn armen lagen nog om haar heen. Zijn geur en lichaam die zo vertrouwd aanvoelden en toch ook weer niet. Het leek wel of hij een verslagen vreemde voor haar was geworden in het afgelopen uur. 
Ze zette zich met haar handen af tegen zijn borst en deed een stap naar achter. Zijn armen lieten haar los en vielen los tegen zijn lijf.
‘Ik… ik ben moe. Ik wil alleen zijn. Slaap jij maar in een andere kamer.’
Ivar deed een stap opzij om haar te laten passeren.

‘Het spijt mij echt Lou.’

Lou hield even stil, aarzelde en liep toen zonder omkijken de trap op. Het laatste wat zij nu wilde doen, was het hem makkelijker maken. Wat haar betreft kon hij een tijdje stikken in zijn spijt.

Dit is Lou - deel 08 - feelgood vervolgverhaal

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply