Feel good Vervolgverhaal

Dit is Lou – deel 06 – vervolgverhaal

29 juni 2020
Dit is Lou - deel 06 - vervolgverhaal

Lieve lezers: op mijn facebookpagina  deel ik vanaf nu de delen van het vervolgverhaal, velen gaven aan het prettiger daar te lezen en niet te hoeven doorlinken naar hier (de meeste lezers komen vanaf facebook). 
Volg mijn pagina op facebook dat je niks mist.

 Reageren en delen op je social media is heel fijn ♥
Nieuwe lezer? Deel 01 lees je hier. Deel 05 lees je hier.

Linda roerde met een treurige blik in haar ogen in haar latte macchiato. Ze zag er qua uiterlijk weer uit zoals de oude Linda; de haren waren netjes in model en haar gezicht zat perfect in de make-up. Een grote zonnebril verborg haar enigszins rode ogen van het huilen. 
‘Ik vind het echt zo klote voor je Lin.’ Lou nam een hap van een groot stuk vruchtentaart. ‘Wat heeft hij precies gezegd?’
Lou had haar vriendin opgehaald en naar het huis van bewaring gereden, waar Rens in voorarrest zat. Lou mocht tot ontstemming van Linda niet mee naar binnen; ‘dat zijn de protocollen, mevrouw’ was de verklaring, maar ze ving Linda op toen ze huilend naar buiten was gekomen. Lou was meteen naar hun favoriete café La Chérie in het gezellige centrum van hun dorp gesjeesd, waar op het terras waren neergestreken en ze Linda trakteerde op de beloofde punt taart en koffie. 

Linda schokschouderde. ‘Van alles en nog wat. Hij heeft bekend aan de politie en nu wacht hij op een rechtszaak. Er is beslag gelegd op zijn huis en zijn auto, beide zullen waarschijnlijk worden verkocht om het bedrijf te compenseren. Daarnaast kan hij een straf van 1 tot 2 jaar verwachten.’ Ze nam een slok van haar latte. ‘Dat is het in het kort gezegd.’ 
‘En dat alles voor wat geld. Hoeveel geld heeft hij trouwens gejat?’
‘Bijna vier ton.’
‘Pffffff shit hee, dat is echt veel geld.’ Lou schudde met haar hoofd. Nog steeds kon ze bijna niet geloven dat die brave Rens dit had gedaan.
‘En weet je wat het aller sneust is? Die eikel gaf mij de schuld.’ Linda’s ogen schoten vuur bij deze woorden. Ze strekte geïrriteerd haar hand met gespreide vingers naar voren. ‘De idioot,’ mompelde ze meer tegen zichzelf dan tegen Lou.
‘Wààt dat méén je niet? Wat zei hij dan?’
‘Hij had het allemaal voor mij had gedaan. Hij wil mij alles geven wat ik wil, maar ik heb zo’n dure smaak. Dus had hij extra geld nodig.’ Het sarcasme droop van Linda’s stem.
Lou klakte met haar tong. ‘Dat is zeker sneu. Volgens mij heb jij zelf een baan en heb je tot nu toe alles zelf betaald.’
Linda knikte instemmend en stak nog een stuk taart in haar mond. ‘Die taart smaakt mij verrassend goed ondanks die knoop in mijn buik.’
‘Taart is natuurlijk altijd goed, ook bij verdriet,’ grijnsde Lou. ‘Maar eh … hoe is de status nu …’ Lou zwaaide met haar vorkje. ‘Tussen jullie twee, bedoel ik.’
‘Ik ben nu officieel weer vrijgezel.’ Linda keek weer somber. ‘Behalve het feit dat onze relatie gestoeld was op leugens, komt hij na een gevangenisstraf vrij met een schuld en een strafblad, maar zonder huis of werk. Niet echt relatiemateriaal.’

Lou zuchtte. ‘Nee dat snap ik maar al te goed. Het enige positieve is dat je niet met hem samenwoonde of getrouwd was. Nu heb je tenminste nog je eigen huis.’
‘Dat is zeker waar. Helaas heb ik ook geen kind. Dát is echt het liefste wat ik nu wil.’ Over haar gezicht flitste een pijnlijke trek.
Lou greep over de tafel heen de hand van haar vriendin. ‘Hey, houd moed hè? Je bent 35, dat gaat vast nog gebeuren.’
Linda lachte spottend. ‘Of ik word zo’n ouwe vrijster.’
‘Ohòf… je wordt een BAM.’
Linda trok één wenkbrauw omhoog.
‘Bewust alleenstaande moeder.’
‘Ik wéét heus wat het betekent hoor. Ik weet alleen niet of ik dat wil. Of dat ik het wel alleen kan. Lijkt mij best ingewikkeld.’
‘Welnee,’ bemoedigde Lou. ‘Dat kan jij best. En je hebt genoeg mensen om je heen om je te helpen. Ons bijvoorbeeld.’
Linda lachte schalks. ‘Dank. Dan ga ik maar eens op zoek naar een geschikte donor,’ zei ze gekscherend. ‘Waar vindt je zoiets in vredesnaam?’
Lou hapte het laatste stuk taart naar binnen. ‘Internet? Marktplaats? Spermabank? Een vent uit een café? Ik heb er niet zoveel verstand van.’
Linda keek om zich heen op het terras en het plein. ‘Hmmm … ik zie in mijn ooghoek wel een zeer geschikte potentiële kandidaat.’ Linda likte haar vorkje af. ‘Echt zéér geschikt materiaal.’
Lou grinnikte. ‘Zo ken ik je weer. Sleur hem mee naar je appartement en houdt hem daar tot je zwanger bent. Nu je er niet meer als een vogelverschrikker uitziet, moet het lukken.’
‘Zeg!’ Linda keek haar gespeeld verontwaardigd aan, maar giechelde. ‘Zou haast jammer zijn als ik na een one-night-stand met hem al zwanger ben.’ Ze smoorde haar gelach in het servet.
Aangestoken door Linda, lachte Lou nu ook onbedaarlijk. Ze greep naar haar buik, die pijn begon te doen van het lachen. ‘Oh Lin, ik zie het helemaal voor me.’
Linda veegde de tranen uit haar ogen. ‘Ik vind het best een goed idee van ons,’ hikte ze. ‘Oh Lou, dit had ik echt even nodig.’
Lou ademde diep in in een poging haar lachen onder controle te krijgen. ‘Ik ook. Heerlijk die slappe lach om niks.’ Ze keek op haar horloge. ‘Wil je nog een koffie? Daarna moet ik echt naar huis. De kinderen gaan twee dagen logeren bij mijn schoonouders en ze worden straks opgehaald.’
Linda knikte. ‘Lekker. Heb je speciale plannen met Ivar?’ Ze haalde suggestief haar wenkbrauwen op.
‘Niet dat ik weet.’ Lou schudde ontkennend haar hoofd. ‘Mijn schoonmoeder belde ineens op met dit plan.’
‘Oe lalalaa … wie weet heeft Ivar iets romantisch gepland.’
‘Zou kunnen,’ antwoordde Lou toen twee nieuwe kopjes koffie op hun tafel werd neergezet. Alhoewel ze het hoopte, leek het Lou gezien de onrust bij Ivar de laatste tijd onwaarschijnlijk.

Dit is Lou - deel 06 - vervolgverhaal

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply