Vervolgverhaal

Dit is Lou – deel 04

19 juni 2020
Dit is Lou- deel 04 vervolgverhaal

Ben je nieuw? Lees dan vanaf deel 01
Vorige week in deel 03:  Linda bezocht haar vriendin Linda die totaal overstuur was.
Lieve lezers: reageren en delen op je social media is heel fijn ♥
 Like mijn facebookpagina voor allerlei nieuwtjes en meekletsen over Lou 

‘Rens??’ Lou keek haar verbaasd aan. Rens was nog braver dan de grootste goedzak op deze aarde. ‘Vertel mij niet dat híj iets verkeerds heeft gedaan.’
‘Jawel,’ piepte Linda waarna ze luidruchtig haar neus snoot. 
‘Wat dan in hemelsnaam?’ riep Lou uit toen Linda niet verder ging met haar verhaal. 

‘Hij … hij …’ Linda haalde diep en beverig adem in een poging niet weer in huilen uit te barsten.
Lou strekte haar arm uit en gaf haar een bemoedigend kneepje. ‘Is het echt zo erg?’
‘Hij is opgepakt door de politie.’ Linda struikelde bijna over de woorden, alsof ze het nu zo snel mogelijk gezegd wilde hebben.
Lou keek haar ongelovig aan. ‘Wat?! Je maakt een grapje.’ 

Gearresteerd voor …

Linda barstte weer in tranen uit. ‘Nee,’ snikte ze. ‘Was het maar waar. Oh Lou, het was zo vreselijk!  Het leek wel alsof ik in een slechte b-film was beland. ‘s Ochtends vroeg -we lagen nog in bed- belden rechercheurs aan. Godzijdank dat ze nog beleefd aanbelden en niet de deur in ramden. Rens werd gelijk gearresteerd en ze namen zijn computers in beslag. Ik moest op de bank zitten en mocht nergens heen, ik mocht nog net bij Gods gratie een lang shirt aantrekken.  Zo vernederend om halfnaakt voor een groep vreemde mensen te staan.’  Het gekrenkte gezicht van Linda benadrukte haar woorden.
‘Een vrouw ondervroeg mij over van alles en nog wat en ik wist helemaal niks. Ik snapte er helemaal niks van. Uiteindelijk mocht ik naar huis, maar niet voordat ze ook mijn tas hadden doorzocht. Het was zo afschuwelijk.’

Lou viel nog net niet van de bank af van verbijstering. Rens was in haar ogen een saaie, maar keurige man die nog niet eens midden in de nacht door een rood stoplicht durfde te fietsen. Ze snapte niet wat Linda in hem zag.
‘Jeetje Lin! Wat heeft hij in hemelsnaam gedaan?’
‘Die … die … sukkel heeft geld van zijn werk naar zijn eigen bankrekening weggesluisd. Daar zijn ze natuurlijk achter gekomen en nu is hij opgepakt voor fraude.’ Bij deze woorden, schoten weer de tranen in haar ogen.

(On)schuldig

‘Wat een idioot,’ siste Lou hoofdschuddend, nog steeds stomverbaasd over dat uitgerekend Rens dit had gedaan. ‘Heb je hem nog kunnen spreken?  Is hij onschuldig?’
‘Tsja, ik denk het niet. Hij stond daar maar een beetje en werd daarna direct meegenomen. Maandag kreeg ik een bericht van zijn advocaat dat hij heeft bekend. Nu wil Rens mij graag zien op het bezoekuur, de advocaat heeft een afspraak gemaakt voor vrijdag.’
‘Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen, Lin. Het is nogal wat. Wat ga je doen?’
Linda haalde haar schouders op. ‘Ik weet het niet, dit past zo niet bij de Rens die ik ken. Maar ondertussen heeft hij wel de hele boel bij elkaar gelogen.’
‘Als je bij hem langs gaat, krijg je misschien antwoorden.’ 

‘Dat is waar,’ zuchtte Linda. ‘Maar ik weet niet of ik het wel wil horen. We hadden plannen om te gaan samenwonen. Ik droomde stiekem over trouwen. En kinderen krijgen…’ Linda sloeg haar handen voor haar gezicht. ‘Ik ben 35 Lou, straks ben ik te oud om nog zwanger te raken. En nu is alles in één keer weg. Rens heeft veel kapot gemaakt met zijn bedrog, ik weet niet of ik het kan vergeten.’

Moe

Linda gaapte zo heftig dat de tranen in haar ogen sprongen. 
‘Volgens mij moet jij even naar bed. Heb je überhaupt wel geslapen?’
‘Weinig,’ bekende Linda. ‘Ik ben wel kapotmoe, maar telkens als ik ga liggen, kan ik de slaap niet vatten.’
‘Waarom ga je nu niet even liggen?’ Lou keek het appartement rond. ‘Dan regel ik hier een aantal dingen voor je.’

Linda was te moe om te protesteren en sjokte naar haar slaapkamer. Lou keek haar vriendin met een mengeling van medelijden en genegenheid na. Hoe kreeg Linda het voor elkaar altijd op een verkeerde vent te vallen? Haar vorige vrijer bleek meer te houden van zijn oldtimer. Hij had Linda aan de kant gezet toen ze over kinderen was begonnen, want hij wilde never nooit niet in een gezinsauto rijden.

Slapen, douchen, eten

Lou stond op. Het eerste wat ze deed was de gordijnen openen, zodat zonlicht naar binnen kon schijnen. Aangezien het ook muffig rook, opende ze ook een raam. Welkome frisse lucht stroomde naar binnen.
Lou vouwde de deken op de bank op en legde een aantal kussens recht. De vaat van de salontafel bracht ze naar de keuken en stopte ze in de vaatwasser. De rest van de vaat in de keuken ruimde ze ook in waarna ze de vaatwasser liet draaien.
Op zoek naar wat te eten, opende Lou de koelkast. Ze vond een half bakje beschimmelde roomkaas en wat plakjes worst die al over de datum waren. Nou, mompelde ze, hier was in ieder geval niet veel eetbaars te vinden. Ze pakte een boodschappentas uit de voorraadkast en verliet zachtjes het appartement om haar vriendin niet wakker te maken.

Binnen een uur was Lou weer terug van de supermarkt om de hoek en begon ze aan het eten. Soep was altijd een goed idee als je niet lekker was. Voedzaam en verwarmend, precies wat Linda nodig had. 
De soep pruttelde op het gas toen Linda uit de slaapkamer kwam. Lou keek op en glimlachte haar vriendin bemoedigend toe. ‘Heb je wat kunnen slapen?’
Linda knikte. ‘Hmm,’ klonk het duf.
‘Als je nu gaat douchen, dan is de soep klaar als je terugkomt. Met een fris hoofd en een gevulde maag voel je je vast stukken beter.’
Wederom knikte Linda instemmend. ‘Oh, Lou?’

Lou keek haar vragend aan.
‘Ga je vrijdag wel met mij mee? Naar Rens bedoel ik.’ De woorden hadden haast een smekende klank.
Lou omhelsde haar vriendin. ‘Tuurlijk, als jij dat wil.’

Volgende keer Dit is Lou deel 05

♥ Een vervolgverhaal is niks zonder lezers ♥ . Het is heel fijn als je dit verhaal deelt op facebook of bovenstaande afbeelding deelt op pinterest. Je kunt ook delen vanaf mijn facebookpagina (die ik vanuit het diepe stof heb opgediept) of vanaf mijn pinterest. Eeuwige dank 

Dit is Lou - deel 04 vervolgverhaal - Imperfect Gelukkig - Karin Rozenhart

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply