Vervolgverhaal

Dit is Lou 03 – zoenende ouders en zorgen om Linda

12 juni 2020
Dit is Lou deel 03

Ben je nieuw? Lees dan vanaf deel 01
Vorige week in deel 02: Lou kreeg verontrustende appjes van haar vriendin Linda.
Lieve lezers: reageren en delen op je social media is heel fijn ♥
Like mijn facebookpagina voor allerlei nieuwtjes en meekletsen over Lou

Lou (kort voor Louise) is 41 jaar en getrouwd met Ivar (45).  Ze hebben twee kinderen: dochter Bobbi Blue van 14 en Otis Raaf van 11. Lou is schrijfster en werkt een paar dagen per week voor een tijdchrift. Elke week lees je hier een nieuw hoofdstuk van het vervolgverhaal.

03

Lou werd nog ver voor de wekker wakker. Ze rekte zich tevreden uit, deze nacht had ze echt lekker geslapen. Het was tegenwoordig haast ondenkbaar, maar ze meende zelfs dat ze deze nacht er niet uit was geweest om te moeten plassen. Je wordt echt oud Lou, dacht ze spottend. Nog even en ze had een tenalady nodig.
Op haar heup voelde ze een warme, vertrouwde hand. Ivar trok haar naar zich toe en begroef zijn neus in haar haren. 
‘Hmmm,’ knorde hij. Zijn hand streek over haar heup, bil en ging vervolgens op onderzoek naar haar buik en borsten. ‘Wat ben je akelig vroeg wakker.’
Lou giechelde. ‘Jij anders ook.’ 
‘Komt door jou. Je bent te lekker.’

Liefde …

Ik bof toch maar met deze vent, bedacht Lou voor de zoveelste keer. Zelfs na 15 jaar getrouwd te zijn (en 3 jaar verkering), was hun huwelijk nog goed te noemen. Weinig ruzies en nog genoeg seks. Als ze vriendinnen mocht geloven, was zij één van de weinigen. Het libido van sommige stellen was net zo gortdroog als het weer in Nederland tegenwoordig. Of ze waren al lang en breed gescheiden. 
‘Ik houd van je, Iev.’ 
Lou nestelde zich nog dichter tegen Ivar aan. Meer aanmoediging had hij niet nodig. 

Een half uur later kleedde Lou zich neuriënd aan na het douchen aan en liep de kamer van Otis binnen die nog diep in slaap was. Hoe was het toch mogelijk, mopperde Lou inwendig. Op vrije dagen was hij soms al om 7 uur op en op schooldagen moest ze hem wakker maken. Nu hij 11 was, sliep hij gelukkig steeds vaker uit, maar ze kon zich nog levendig herinneren hoe ze vroeger soms al om zes uur (of nog eerder) beneden zat. Hij klaarwakker, zij (of Ivar) met een kop sterke koffie op de bank. 
Lou schudde Otis zachtjes wakker en opende half zijn gordijn. Hij kreunde. ‘Ik wil niet naar school,’ gromde hij.
Lou grinnikte. ‘Ik ben heel blij dat je weer naar school mag,’ plaagde ze. 
Otis keek haar boos aan. ‘Je bent echt niet grappig.’
‘En jij bent mijn liefste zoon. Kom, kleed je aan.’ 

GATVER

Zonder nog op het boze gezicht van haar zoon te letten, liep Lou de trap af. De geur van koffie rook ze al eerder dan ze in de keuken was, waar Ivar haar een mok koffie aangaf. 
‘Hmmm dank je …koffie is altijd een goed begin van de dag.’ 
Ivar keek haar quasi beledigd aan. ‘Hey zeg … volgens mij hadden wij vandaag een veel beter begin.’ Hij trok Lou tegen zich aan en gaf haar een kus.
‘Iew!’ riep Otis die net de keuken in kwam lopen. ‘Kunnen jullie dat niet in de slaapkamer doen?’
Ivar grinnikte jongensachtig. ‘Oh, maar dat hebben we ook gedaan hoor,’ waarna hij Lou nog een kus gaf.
Otis deed zijn handen over zijn oren. ‘GATVER!!’
Lou schaterde van het lachen. 

Bobbi slenterde de keuken binnen. ‘Wat is er zo grappig?’ vroeg ze knorrig. ‘Ik ben net wakker en jullie maken zo’n lawaai.’
‘Pap en mam kussen elkaar telkens,’ riep Otis uit. ‘Echt walgelijk’
Bobbi draaide met haar ogen. 
‘Houd op!’ Otis keek kwaad naar zijn zus. ‘Màààm … Bobbi doet vervelend.’ 

Lou gebaarde dat ze beiden moesten ophouden. ‘Klaar maar weer. Eet jullie ontbijt en maak je klaar voor school.’
Ze ging bij Ivar aan de tafel zitten en smeerde een boterham met kaas. ‘Moet jij vandaag naar kantoor?’ 
Ivar knikte. ‘In de ochtend ja. Vanmiddag werk ik thuis. en jij?’
Lou nam een slok koffie. ‘Ik heb zo afgesproken met Linda. Er is iets aan de hand. Ze reageert ook niet meer op mijn appjes, niks voor haar,’ verzuchtte ze.
Ivar haalde zijn schouders op. ‘Linda kennende zal het vast wel meevallen. Ze is altijd een beetje dramatisch, dat weet je toch?’

Linda

Lou moest alle zeilen bijzetten om niet al te geschokt te kijken toen haar beste vriendin de voordeur open deed van haar appartement. Linda had een krijtbleek gezicht, roodomrande ogen, haar haren piekten alle kanten op en Lou schatte in dat ze al dagen in dezelfde pyjama rondliep.
Linda! Haar vriendin die er normaal gesproken uit zag om door een ringetje te halen. Zij deed niet eens  de deur onopgemaakt open als de postbode een pakketje bracht.
‘Meid, wat is er in hemelsnaam aan de hand?’ riep Lou uit. Ze gooide haar tas op een stoel en ging zitten op de bank bij Linda. 

Linda snufte en pakte een zakdoek uit haar badjas. ‘Ik … ik … oh Lou ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen!’  Lou zag de tranen verschijnen in haar ogen. 
‘Is er iets met je ouders? Je appte dat je bij hen was dit weekend.’
Linda schudde haar hoofd. ‘Nee, nee, zij zijn ok. Ik was juist naar hen toe gevlucht omdat ik mij zo schaam.’  Linda veegde met de zakdoek tevergeefs de tranen weg die ondertussen over haar wangen stroomden.
‘Je kunt het mij heus wel vertellen Lin. Ik heb twee pubers in huis, ik ben heus wel wat gewend,’ grapte ze in een poging de situatie wat luchtiger te maken. 

Linda gaf een voorzichtige glimlach. ‘Ik hoop niet dat ze ooit gaan doen wat Rens heeft gedaan.’

Volgende week in deel 04: Wat is er in hemelsnaam met Linda?

♥ Een vervolgverhaal is niks zonder lezers ♥ . Het is heel fijn als je dit verhaal deelt op facebook of bovenstaande afbeelding deelt op pinterest. Je kunt ook delen vanaf mijn facebookpagina (die ik vanuit het diepe stof heb opgediept) of vanaf mijn pinterest. Eeuwige dank 

Dit is Lou deel 03 - vervolgverhaal - feelgood dagboek

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply