Vervolgverhaal

Dit is Lou 02 -Lou doet pogingen tot werken en ontspannen

5 juni 2020
Dit is Lou 02 - Lou doet een poging tot werken en ontspannen

In het vorige deel heb je kennis gemaakt met Lou en een aantal van haar familieleden. Vandaag gaat Lou thuiswerken en probeert ze te ontspannen. Heb je de eerste aflevering gemist? Ga eerst naar deel 01. Lees hier deel 03.

Lou (kort voor Louise) is 41 jaar en getrouwd met Ivar (45).  Ze hebben twee kinderen: dochter Bobbi Blue van 14 en Otis Raaf van 11. Lou is schrijfster en werkt een paar dagen per week voor een tijdchrift. Elke week lees je hier een nieuw hoofdstuk van het vervolgverhaal.

Thuiswerken

Lou staarde naar het beeldscherm van haar laptop. Haar worddocument was nog zo wit als maagdelijk sneeuw. Ze moest echt nodig nog wat schrijven aan een aantal deadlines. Doordat Otis tot nu toe nog veel thuisscholing kreeg door de coronacrisis, kwam Lou minder dan voorheen toe aan haar eigen schrijfwerk. Deze ochtend had ze zich opgesloten in haar werkkamer met de mededeling aan haar gezin dat ze haar minstens 3 uur lang niet mochten storen. Alleen kater Beer was het toegestaan hier te zijn. Hij lag naast Lou opgekruld op een stoel te soezen.
Voor haar werk bij het tijdschrift Jade  moest ze een artikel aanleveren over moestuinieren in een kleine (stads)tuin. Dit was geen enkel probleem want Lou hield van haar kleine moestuin. Het was redelijk wat werk, maar tegelijk ook heel ontspannend. Foto’s had Lou ook al gemaakt van haar eigen tuintje. Haar eindredacteur zou vast nog een ander beeld willen toevoegen, maar zelfgemaakte kiekjes werden altijd gewaardeerd. 

Zo voelt het veel authentieker voor onze lezers, Lou. Ze moeten herkennen waarover we schrijven.’
Zinnen die haar bazin Debby regelmatig zei. Debby was de oprichtster van het blad en legde haar ziel en zaligheid in haar levenswerk. Lou schreef eerder een tijdje freelance voor het blad, maar sinds een tijdje was ze voor 2,5 dag in loondienst. Ze schreef artikelen, interviews, recepten en vulde het blad op met allerlei wetenswaardigheden.  

Focus

Lou wreef met haar handen haar haren uit haar gezicht en zuchtte. Oké Lou, mompelde ze tegen zichzelf. Aan de slag nu. Focusss

Twee uur later hief ze haar armen omhoog en rekte ze zich eens flink uit. Klaar! Sneller dan gedacht, zag ze tevreden. Met een flinke zucht liet ze haar armen zakken. Lou overwoog de resterende tijd van de drie uur in deze kamer te blijven. Ze zou ongestoord kunnen lezen. Of video’s kijken. Kunnen instagrammen. Best aanlokkelijk om nóg een uur geen mama te hoeven horen. Ze keek uit het raam naar hun heerlijke tuin en stond op.

‘Wat denk jij Beer?’ Lou gaf de kater een kus op zijn kop. ‘Veel te lekker weer om binnen te zitten, toch?’
Beer keek verstoord op, rekte zich uit, draaide een rondje om daarna weer te gaan liggen en te slapen. 

yolo

In de keuken schonk Lou een groot glas water in. Haar oog viel op de opengemaakte zak borrelnootjes die daar nog lagen van de vorige avond. Hmmm die waren echt lekker. Het was nog voor lunchtijd, dus eigenlijk kon het natuurlijk niet. Lekker belangrijk. YOLO schatje, grinnikte ze. Lou griste de zak van het aanrecht en goot een handvol nootjes in haar handpalm om ze vervolgens in één beweging in haar mond te schuiven. 

‘Màààm?’

Lou draaide zich vliegensvlug om en greep naar het glas water. Uit alle macht probeerde ze de laatste nootjes door te slikken, waarna ze een paar grote slokken water nam. Naar Bobbi hief ze haar hand op om haar dochter duidelijk te maken dat ze even moest wachten. Ze veegde met de rug van haar hand haar mond af. Zogenaamd om het water weg te vegen, maar ze hoopte dat de eventuele kruimels van haar stiekeme gesnaai ook verdwenen. 

‘Wat eten we vanavond?’ vroeg Bobbi.
Lou haalde haar schouders op. ‘Dat weet ik echt nog niet. Ik denk makkelijk.’ 
Yesss,’ zei Bobbi zachtjes maar net hard genoeg. ‘Wat ruik ik?’  Ze keek zoekend om zich heen. 
‘Geen idee. Zeg, is het lekker weer buiten?’ veranderde Lou snel van onderwerp.

Niks fijner dan ontspannen in eigen tuin

Zonder op het antwoord te wachten liep ze naar buiten, hun tuin in. Het was warm, al bijna niet meer uit te houden als je vol in de zon stond. Lou nestelde zich met een boek in de loungestoel op de veranda. De tuin was Lou’s lievelingsplek, heel wat tijd had ze er al in gestoken. Elke avond liep ze een rondje om wat onkruid weg te halen, iets te snoeien, te plukken en natuurlijk te sproeien als het warm en droog weer was. Een veranda had heel lang op haar wensenlijstje gestaan en vorig jaar was het dan eindelijk gerealiseerd. 

Over ongeveer een uur zouden Ivar en Otis terugkomen van voetbaltraining en tot die tijd wilde Lou genieten van de rust en haar boek. Ze sloeg het boek open. Na een paar zinnen gelezen te hebben, gaf haar telefoon geluid. Ze werd gebeld door haar beste vriendin. Lou drukte het telefoontje weg en draaide de telefoon om. De telefoon maakte weer een geluid. Een appje, wist Lou. Ze negeerde het. Al snel kreeg ze nog een appje. En nog één. Oh grrr … werkelijk… ze had haar telefoon op stil moeten zetten! Lou opende whatsapp om de appjes te lezen van Linda.

‘Oh Lou er is iets vreselijks gebeurd … Ik moet je echt zo snel mogelijk spreken,’

‘Deze week een bakkie doen?’

‘Ik ben het weekend bij mijn ouders, maar maandag kom ik terug.’

‘Lou?’ 

Lou trok een wenkbrauw omhoog. Wat zou er met haar zijn? 

‘Woensdag?’ stuurde ze terug. 

Herrie

Hierna zette ze de telefoon op stil. Over een uur had ze weer alle aandacht voor haar vriendin. Ze bracht haar aandacht terug naar haar boek om vervolgens geïrriteerd weer op te kijken. Wat was dat nou weer voor pokkeherrie? De buurman had kennelijk dit moment van alle uren van de dag uitgekozen om zijn tuin op te ruimen. Het geluid van de hogedrukspuit was zo ergelijk aanwezig, dat Lou haar boek dichtklapte en foeterend naar binnen ging.

‘Wel alle gloeiende gloeiende zeg… wat is het toch met de mensen dat ze altijd herrie moeten maken als het mooi weer is? Is het geen hogedrukspuit, dan is het wel een schuurmachine of een ander klote apparaat. Ik kan niet eens lekker in mijn tuin zitten.’ 

Binnen keek Bobbi haar grinnikend aan. ‘Ach guttie.’ Ze reikte haar moeder een zakje aan. ‘Hier, neem nog wat borrelnootjes.’
Lou barstte in lachen uit. ‘Betrapt.’ 

Lees deel 03: Zoenende Ivar en Lou zorgt voor afschuw bij hun puberzoon

♥ Een vervolgverhaal is niks zonder lezers ♥ . Het is heel fijn als je dit verhaal deelt op facebook of bovenstaande afbeelding deelt op pinterest. Je kunt ook delen vanaf mijn facebookpagina (die ik vanuit het diepe stof heb opgediept) of vanaf mijn pinterest. Eeuwige dank

Dit is Lou deel 02 - Lou doet een poging tot werken en ontspannen

Loading Likes...

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply